عهد با امام زمان علیه السلام

برگی از کتاب

دعای حماسی عهد از امام صادق‌ (علیه‌السلام) روایت شده است و سید بن طاووس در مصباح الزائر، این دعا را نقل کرده‌اند.

نقل این دعا توسط عالمان بزرگی همچون سید بن طاووس، کفعمی و علامه مجلسی نشان از اعتماد آنان به دعای عهد دارد؛ و محتوای این دعا در ادعیه دیگر مورد تأیید قرار گرفته است. جوهره و درون‌مایه این پیمان صبحگاهی، تجدید عهد، تجدید بیعت و تجدید پیمان با مولای زمان حضرت مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه) است با این عبارت: «اللّهمَّ إِنِّي أُجَدِّدُ لَهُ فِي صَبِيحَةِ يَوْمِي هَذَا وَمَا عِشْتُ مِنْ أَيَّامِي عَهْداً وَعَقْداً وَ بَيْعَةً لَهُ فِي عُنُقِي لَا أَحْوِلُ عَنْهَا وَلَا أَزُولُ أَبَداً».

یعنی «خدایا در صبح این روز و تا روزهای دیگر از زندگی، تجدید می‌کنم برای آن حضرت عهد و پیمان و بیعت خود را که بر گردنم باشد و از آن، روی برنگردانم و هیچ‌گاه دست برندارم» و بعد بلافاصله می‌گوید: «اللّهمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصَارِهِ وَأَعْوَانِهِ، وَالذَّابِّينَ عَنْهُ، وَالْمُسَارِعِينَ إِلَيْهِ فِي قَضَاءِ حَوَائِجِهِ، وَالْمُقْتَدِينَ بِهِ، وَالْمُحَامِينَ عَنْهُ، وَالْمُدَافِعِينَ عَنْهُ، وَالْمُطِيعِينَ لَهُ، وَالْمُسْتَشْهَدِينَ بَيْنَ يَدَيْهِ».

واضح است که این دعا از طرف خواننده و نیز از سوی تمامی مردان و زنان مؤمن در شرق و غرب جهان و خشکی و دریا، و از پدر و مادر و فرزند، به پیشگاه امام مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه) عرضه می‌شود. سپس عهد و پیمان با آن حضرت را تجدید می‌کند و پایداری و بیعت با آن حضرت را اظهار می‌دارد. آن‌گاه از خداوند درخواست می‌کند که اگر مرگ من فرا برسد در حالی که امام زمان ظهور نکرده باشد، پس از ظهور او، مرا از قبرم برآور، و به یاری آن حضرت سعادتمند کن؛ و بعد درخواست دیدار امام را با عبارات ظریف و مشتاقانه بیان می‌کند و دعا برای تعجیل ظهور و فتح و برپایی حکومت حقّه و سامان یافتن جهان و زنده شدن حقایق دین و اهل ایمان، پایان بخش این دعا است.

منتظران با این عهد صبحگاهی به خود یادآوری می‌کنند که ما صاحب‌ داریم و تحت لوای او هستیم، یادمان باشد که موالیانمان از ما چه می‌خواهند و برای این عهد و بیعت باید چه آمادگی‌هایی داشته باشیم. منتظر با این عهد می‌گوید: من پیشوا دارم، قانون زندگی من بر اساس نظر مولای زمان حضرت مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه) است، نظرم تابع نظر اوست. پس هر روز به امام زنده و حاضر قول می‌دهم و از خود وجود مقدسش یاری می‌طلبم که دستم را بگیرد و قدرت ترک گناه و انجام خیر را به من بدهد و نام مرا در فهرست یاران بزرگ ظهور ثبت نماید. او به خود یادآوری می‌کند: رسم عاشق نیست با یک دل، دو دل داشتن! آری این حماسه بامدادی که هر روز تکرار می‌شود، از او یک «یاور» می‌سازد چنانکه گفته شده هرکه هر روز بر این دعا مداومت کند، از یاران او محسوب شود. او در پایان دعا نیز موظف است به نشانه بیعت، «سه بار» بر ران راست خود زند و در هر مرتبه بگوید: «العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان».